Laat je schoenen herstellen – en waarom dat zo moeilijk is

Ik heb twee paar winterschoenen: stoere en nette, om mijn Jekyll en mijn Hyde in evenwicht te houden. Over mijn nette Good Guys-botjes schreef ik onlangs een stukje. Het andere paar winterschoenen gaat hun vierde gebruiksjaar in. En ik wandel echt heel veel. Ze zijn elk jaar eens naar de schoenmaker geweest: om er nieuwe zolen onder te zetten, om een rits te laten vervangen en om de bekleding op de hak opnieuw te plakken.

herstel je schoenen 1

Maar waarom? Voor het geld dat ik in die drie jaar aan de schoenmaker heb gegeven, had ik tijdens de solden vast een nieuw paar schoenen kunnen vinden. Er zijn twee koopjesperiodes per jaar en daarnaast zijn er wel altijd ergens onweerstaanbare aanbiedingen te vinden. Bijna te gek om je goedkope slag niet te slaan, toch?

Maar daar wil ik niet voor staan. Ik wil geen nieuwe kleren kopen, gewoon, omdat ze goedkoop zijn. Liever wil ik mijn spullen goed onderhouden en hun levensduur verlengen door mankementen te herstellen. Ik wil niet dat schoenmakers stilletjes aan verdwijnen omdat iedereen toch nieuwe schoenen koopt als er iets schort aan de oude. Ik wil de hersteleconomie draaiende houden zodat alle waardevolle vakkennis bewaard blijft. En merken die stevige, duurzame schoenen ontwerpen: die wil ik ondersteunen.

Dat is in theorie wat ik wil. En ik weet zeker dat nog veel mensen dezelfde waarden onderschrijven. Maar damn, vraagt dat even een emmer zelfbeheersing. De etalages staan vol prachtexemplaren! (Schoenen, bedoel ik.) Trends veranderen snel. Soms vind ik ze maar belachelijk (ugly shoes, ugh), maar af en toe ben ik er helemaal verliefd op. De terugkeer van de Dr. Martens vind ik bijvoorbeeld helemaal da bomb.

Het is heel menselijk: je ziet vanalles passeren dat jij niet hebt en je kan je al voorstellen hoe geweldig het zou zijn als je die spullen wel had. Ja, je ziet het helemaal voor je. En als je dan toegeeft aan de verleiding en die overbodige, maar prachtige schoenen dan toch koopt: dan voel je je tijdelijk de koning te rijk.

fumio sasaki goodbye things

Tijdelijk, dat wel. Het is al lang en breed onderzocht: van nieuwe spullen word je op termijn niet gelukkiger. Dus als ik ergens geweldige nieuwe schoenen zie, die ik eigenlijk helemaal niet nodig heb, maar waarbij mijn huidige schoenen maar bleekjes lijken af te steken, denk ik aan een hele waardevolle gedachte uit goodbye things van Fumio Sasaki: probeer opnieuw naar je spullen te kijken zoals je ernaar keek op het moment dat je ze kocht.

Fumio Sasaki is een bijzonder inspirerende harcore minimalist. Hij was vroeger maximalist, of eigenlijk gewoon een verwoed consument, zoals er miljoenen zijn op de wereld. In zijn boek beschrijft hij heel helder hoe we onze spullen gewoon worden. De dingen waar we aanvankelijk zo naar hunkerden, lijken na een paar maanden alweer heel gewoon. Ze zijn niet meer bijzonder. Ze prikkelen niet meer. Er lonken alweer nieuwe spullen, die op hun beurt fantastisch lijken – omdat je ze nog niet hebt. En zo gaat dat maar door.

Ik vind het heel nuttig af en toe bewust naar mijn schoenen te kijken zoals ik ze bekeek toen ik ze net had gekocht. Waarom wou ik die schoenen graag? Wat vond ik er zo leuk aan? Welk gevoel had ik erbij net voordat ik ze kocht? In de plaats van een nieuw paar schoenen is een frisse blik soms al genoeg. En die frisse blik is duurzaam en goedkoop.

WEcotip # 39: laat kleine mankementen aan je schoenen herstellen. De levensduur van je schoenen verlengen is duurzaam en goed voor de hersteleconomie. Steken de koopjes je de ogen uit? Probeer je eens voor de geest te halen waarom je je schoenen eigenlijk zo leuk vond. Een frisse blik doet wonderen.

Ben jij een fashionista / fashionisto en koop je graag veel nieuwe schoenen? Of ga je toch ook af en toe naar de schoenmaker?

 

 

7 gedachtes over “Laat je schoenen herstellen – en waarom dat zo moeilijk is

  1. Wat een fantastisch verhaal, helemaal mee eens!! Ik ben vanwege rugklachten aangewezen op schoenen zoals de shape ups of de MBT. Heb voor alle activiteiten maar een paar en loop zonder moeite alle schoenenwinkels voorbij. “Ga vaker naar de schoenmaker” 🙂

  2. Wat bij mij het snelst verslijt, is de binnenkant van mijn schoenen, en dan vooral aan de hiel. Dat had ik met mijn Adidas’en voor bijvoorbeeld (I know, weinig ecologisch aan dat soort schoenen maar het was wel mijn favoriete paar en ik mis ze nog elke dag), dus ik ermee naar de schoenmaker. Nope, kon hij niet herstellen. Binnenkanten doet-ie niet. Ja dus, dan sta je daar met een paar schoenen dat er langs de buitenkant nog perfect uitziet, maar langs de binnenkant uw hiel compleet openhaalt. En ik heb dat met veel schoenen voor. Nog een probleem: de twee schoenmakers die ik ken, herstellen met echt leer. Misschien daarom dat ze geen fan zijn van sneakers. Maar wat gebeurt er dan als je met nepleren laarsjes afkomt? Zie, zoveel vragen. Die ik misschien gewoon eens aan nog een andere schoenmaker moet stellen?

    • Wij hebben een heel verschillend herstelprofiel denk ik! Wel vervelend als de binnenkant eerst verslijt. De binnenkanten zijn bij mij meestal nog deftig als de buitenkant al helemaal uit elkaar hangt. Mijn absolute topherstelling is het zetten van nieuwe zolen, volledig of de hak alleen – dat laat ik elk jaar wel eens doen. En dat is altijd met rubber (of kunstrubber?), dus het leerdilemma heb ik dan niet.

      Maar ik denk dat je dat gerust voor jezelf kan uitmaken of je herstellingen met een stukje leer oké vindt of niet. Persoonlijk probeer ik zoveel mogelijk vegan te leven – ALS er alternatieven zijn. Het is een intentie, maar geen perfectie en dat hoeft volgens mij ook niet.

      Misschien zijn anderen het daar niet mee eens, maar een paar niet-vegan details lijken me niet rampzalig, zeker als het alternatief extra stress of moeilijkheden teweegbrengt.

  3. Ik kom vandaag net van de schoenmaker, die een handvat van mijn tas netjes vastzette. Ik zou het namelijk jammer vinden om mijn oerdegelijke dagelijkse clutch te vervangen door een andere van een onbewezen kwaliteit.
    Wél heb ik in het verleden al eens de ene schoenmaker ingeruild voor de andere. De ene had geen oog voor esthetiek, terwijl de andere onberispelijke herstellingen uitvoert.
    Ik hoop hoe dan ook dat het beroep eeuwig blijft bestaan, want ons gezin doet meermaals per jaar een beroep op deze vakman.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s